Start

Deel 2: bermgesprekken

Aan:
Frans Bouwmans
Diender bij de Politie Heuvelland Zuid-Limburg
Adres onbekend

Beste Frans,

alweer het tweede deel van ons avontuur.

Eenmaal in de berm beland, bleef er niets anders over dan de tijd te verdrijven, in afwachting van de “hulpdiensten”.

Mijn medepassagiere kreeg nog een bekeuring, omdat ze haar gordel niet had gedragen. De agent die haar gegevens opnam, vroeg haar of ze het er mee eens was wat haar stiefvader deed. Hierop ging ze verder niet in. Hij vroeg haar ook of ik dit uit een geloofsovertuiging deed. Verder vertelde hij haar, dat ze al langere tijd achter ons hadden reden, al vanaf Reimerstok. Bovendien stopte direct achter ons een tweede burgervoertuig met 2 agenten.

Toch vreemd, dat ik op de eerste dag dat ik met mijn rijtuig met rood kenteken de weg op ga (nadat het rijtuig met geel kenteken de dag ervoor door een politieactie in opdracht van de belastingdienst in beslag is genomen), in “the middle of nowhere” blijkbaar wordt opgewacht. En als ik dan uit de auto wordt getrokken, is het eerste wat u zegt: ”Je hebt van gisteren blijkbaar niet veel geleerd! Ik weet wie je bent en waar je woont.”

Aan:
Frans Bouwmans
Diender bij de Politie Heuvelland Zuid-Limburg
Adres onbekend


Beste Frans,

we hebben elkaar ontmoet op woensdag, 12 maart 2014 op de rijksweg van Margraten naar Gulpen. Omdat het contact momenteel een beetje verbroken is tussen ons en de conversatie op deze dag niet altijd optimaal verliep, wil ik u op deze wijze (in een open brief) nog even wat vertellen.

U vond het die dag noodzakelijk om uit hoofde van uw functie mij en mijn medepassagiere aan te houden. Het probleem dat daarbij optrad, vloeide voort uit het feit dat ik de autoriteit van de politie als onderdeel van de vermeende Staat der Nederlanden niet erken. De laatste tijd heb ik verschillende afdelingen van het Bedrijf der Nederlanden verzocht om juridisch aan te tonen dat zij autoriteit over een vrije mens hebben. Tot op heden ontbreekt elke inhoudelijke reactie van haar zijde.

Bron: het-haags-complot
 

1.  1930 – 1950 de Tweede Wereldoorlog

  • 1935 De Amsterdamse politiecommissaris K. H. Broekhoff deelde namens de Nederlandse minister van justitie mede dat er geen bezwaar was tegen een gezamenlijke bestrijding van ‘kommunistischer und marxistischer Umtriebe‘. De Amsterdamse procureur-generaal mr. A. baron van Harinxma thoe Slooten schrijft aan minister van justitie mr. J. R. H. van Schaik: “Naar mijn oordeel zal aan het oprichten van concentratiekampen … niet meer zijn te ontkomen.“(noot auteur: tegenwoordig noemen we dat AZC, AsielZoekers Centra.) De Nederlandse regering wil ‘mit Deutschland konform zu gehen’. Mr. Boer (juridisch adviseur van het Nederlandse ministerie buitenlandse zaken) is in Berlijn voor overleg met het ministerie van werkgelegenheid inzake naar Nederland gevluchte ‘marxistische en Joodse elementen‘. Minister van justitie schijft met de commandant van Fort Honswijk waaruit blijkt dat de geïnterneerden omstreeks 12 april vrijwillig – één voor één – over de grens werden gezet. Onder de grootste geheimhouding, ‘zonder dat bericht aan eenige instantie van de aangrenzende landen plaatsvindt‘.[TROUW]

Wie of wat is de Nederlandse Staat?

Wat leren we daarover op school?

De Nederlandse Staat is een democratische monarchie. Meerderjarige burgers hebben stemrecht en kunnen de volksvertegenwoordiging kiezen. Dat klinkt toch mooi, niet waar?

Maar wat zijn de feiten:


De Nederlandse Staat staat al sinds 1848 ingeschreven als bedrijf in het handelsregister van de USA.

DB Nederlandse Staat

Inschrijving van de Nederlandse Staat in het register van Dun & Bradstreet in de USA. Als dochterfirma's staan alle "publieke" diensten, zoals ministeries, politie, belastingdienst, CJIB etc ingeschreven.

De volksvertegenwoordiging (eerste en tweede kamer) wordt niet democratisch gekozen, maar door partijen bepaald.

Diegene die de wetten maken, zijn niet degene die door het volk worden gekozen. Zij worden door het staatshoofd aangesteld. De volksvertegenwoordiging mag alleen instemmen.

Het staatshoofd heeft volgens de wet geen machtsinvloed, maar stelt wel officieel de ministers aan en ondertekent de nieuwe wetten.

Ons wordt voorgehouden, dat het staatshoofd alleen een formele functie heeft, als vertegenwoordiger van het Nederlandse volk. Hij of zij laat zich echter wel inwijden/kronen door de paus (de hoogste authoriteit op aarde), hoewel ze officieel neit katholiek zijn en runnen een miljardenbedrijf op kosten van de bevolking (50% eigenaar van Shell en vele andere firma's)

Het koningshuis heeft geen rechtmatig recht op de troon.

De koning is geen nazaat van Willem van Oranje
Welke bloedlijn zou dan gevolgd moeten worden: ons is verteld dat het de mannelijke kant is, maar voor de Joden geldt de vrouwelijke bloedlijn. Bij de vermeende Oranjes is er eerder sprake van een Joodse bloedlijn.

Willem III heeft de nationale Bank aan de Joden verkocht
en heeft daarmee 'zijn Volk' in de uitverkoop gedaan.
Een ieder die zoiets doet heeft geen enkel recht om aanspraak op een 'troon' te maken.

De 'Koninklijke' familie heeft tijdens de tweede wereldoorlog tegen de grondwet in de Troon buiten het koninkrijk geplaatst
door zogenaamd naar Engeland en Canada te 'vluchten'. Deze vlucht was volgens officiële documentatie al een half jaar van te voren gepland.

Beatrix is niet het oudste kind van Juliana
die volgens de Nederlandse Wet de troon zou opvolgen.
Haar moeder had nog een kind dat door haar opa was verwekt en zelf was ze één van een tweeling, waarbij zij als tweede geboren is.

Hierop zijn nog enkele aanvullingen te doen.

Het staatshoofd beweert te regeren bij de gratie Gods, maar kan dit niet aantonen.

Dit is met een verzoek op de Wet Openbaar Bestuur nagevraagd en officieel bevestigd dat er geen aantoonbare bewijzen voor deze bewering zijn.

Onze Koning laat zijn naam, willens en wetens, (mis/ge) bruiken door corrupte rechters.

Geachte Lezer,

Dat Nederland een rechtstaat zou zijn is een  illusie. De kwestie Baybasin, Joris Demmink, het z.g. pikmeerarrest  enz, enz, teveel om op te noemen, maken duidelijk wat ik beweer. Ook ikzelf maakte zoiets mee. Rechters, officieren van justitie en hoge ambtenaren plegen openlijk misdrijven in mijn zaak. Willens en wetens deden ze dat. Ik noem ze met naam op mijn website.
Mijn advocaat drong aan op een eerlijke rechtsgang. De rechters werden boos om die vraag. Zij maakten de dienst uit werd ons te kennen gegeven. Deze personen, gaan bij wijze van spreken, over lijken. Op mijn zoektocht naar gerechtigheid kwam ik veel dezelfde slachtoffers tegen.

De wereld is in gijzeling. Sinds de kredietcrisis breiden de banken hun macht in sneltreinvaart uit door niet langer enkel de derdewereldlanden maar álle naties aan een wurgend schuldinfuus te koppelen. De fenomenale renteschulden verhalen overheden via belastingen op de burgers. Het doel is gecentraliseerde totaalcontrole. Het banksysteem is daarbij het fundament in de manipulatie naar een wereldregering met een wereldleger, wereldbank en wereldmunt. De macht van de bank is mogelijk omdat het bancaire geldsysteem is gebaseerd op een fantastische misleidtruc waarbij een selecte groep uit het niets ‘geld’ creëert en daarvan slechts een fractie in de bank (=computer) hoeft achter te houden, het zogenaamde ‘fractioneel bankieren’. Al eeuwenlang heeft men toegewerkt naar deze (digitale) werelddictatuur. Met het verdwijnen van het muntgeld en de koppeling van iedere persoon en al zijn (geld)transacties aan een persoonsnummer in een centrale database is het zover.

Ga naar downloads De wereld in gijzeling voor de 5 delen

Subcategorieën

Informatie over de vermeende Nederlandse Staat en haar bestaansgronden

Wat zijn onze rechten?

Er zijn veel verdragen en verklaringen die de mensenrechten omschrijven. Maar waarom eigenlijk? Onze rechten of geboorterechten zijn toch heel duidelijk: niemand kan iets over mij bepalen zonder mijn toestemming, tenzij ik een ander zijn rechten schendt.

Het is voor onze overheersers belangrijk om de mensenrechten vast te leggen. Op het moment dat ze vast zijn gelegd, dan kunnen ze ons ontnomen worden. Eerder niet. We zien dat duidelijk bij de EVRM (Europese Verdrag van de Rechten van de Mens): daarin worden onze rechten opgesomd en... er worden voorwaarden aan verbonden.

Enkele voorbeelden:

Art. 4 Verbod op slavernij en dwangarbeid... behalve "elk werk of elke dienst, welke deel uitmaakt van normale burgerplichten".

Art. 8 Recht op eerbiediging van privéleven, familie- en gezinsleven... behalve "in het belang van de nationale veiligheid, de openbare veiligheid of het economisch welzijn van het land"

etc.

De kroon spant art. 2, het recht van een ieder op leven wordt beschermd door de wet. Lid 2c zegt echter, dat als je in opstand komt tegen een regime het legitiem is als je daarbij wordt gedood.

Volgens de nationale wetgeving gaan internationale verdragen boven nationale wetgeving (art. 94 v. ned. grondwet). In het EVRM wordt weer teruggekoppeld naar de nationale wetgeving, waardoor het verdrag ondermijnd wordt.

Goede verdragen of slechte verdragen. Het is uiteindelijk om het even. We hebben geboorterechten en die zijn ongeschreven. Het is echter van het grootste belang, dat dit ook door een samenleving wordt gedragen. Daarbij dient de mens in de samenleving centraal te staan.

Een belangrijk punt in onze huidige vorm van samenleving is, dat we niet onze toestemming hebben gegeven voor dat wat er van ons wordt gevraagd. Natuurlijk vindt (bijna) iedereen het normaal, dat er allerlei zaken van ons worden verlangd, die onmenselijk zijn.

Een voorbeeld hiervan is, dat je als burger alle wetten dient te kennen en dat het niet kennen van een wet geen reden is om niet bestraft te worden. Waarom laten we ons als kleine kinderen behandelen? Waarom laten we ons straffen als we zo een niet gekende regel overtreden? Komt dat niet door de enorme machtsmonopolie van de Staat die ons afschrikt? En wie is die Staat dan?

Wat zijn onze rechten?

Er zijn veel verdragen en verklaringen die de mensenrechten omschrijven. Maar waarom eigenlijk? Onze rechten of geboorterechten zijn toch heel duidelijk: niemand kan iets over mij bepalen zonder mijn toestemming, tenzij ik een ander zijn rechten schendt.

Het is voor onze overheersers belangrijk om de mensenrechten vast te leggen. Op het moment dat ze vast zijn gelegd, dan kunnen ze ons ontnomen worden. Eerder niet. We zien dat duidelijk bij de EVRM (Europese Verklaring van de Rechten van de Mens): daarin worden onze rechten opgesomd en... er worden voorwaarden aan verbonden.

Enkele voorbeelden:

Art. 4 Verbod op slavernij en dwangarbeid... behalve "elk werk of elke dienst, welke deel uitmaakt van normale burgerplichten".

Art. 8 Recht op eerbiediging van privéleven, familie- en gezinsleven... behalve "in het belang van de nationale veiligheid, de openbare veiligheid of het economisch welzijn van het land"

etc.

Volgens de nationale wetgeving gaan internationale verdragen boven nationale wetgeving (art. 94 v. ned. grondwet). In het EVRM wordt weer teruggekoppeld naar de nationale wetgeving, waardoor het verdrag ondermijnd wordt.

Goede verdragen of slechte verdragen. Het is uiteindelijk om het even. We hebben geboorterechten en die zijn ongeschreven. Het is echter van het grootste belang, dat dit ook door een samenleving wordt gedragen. Daarbij dient de mens in de samenleving centraal te staan.

Een belangrijk punt in onze huidige vorm van samenleving is, dat we niet onze toestemming hebben gegeven voor dat wat er van ons wordt gevraagd. Natuurlijk vind (bijna) iedereen het normaal, dat er allerlei zaken van ons worden verlangd, die onmenselijk zijn.

Een voorbeeld hiervan is, dat je als burger alle wetten dient te kennen en dat het niet kennen van een wet is geen reden om niet bestraft te worden. Waarom laten we ons als kleine kinderen behandelen? Waarom laten we ons straffen als we zo een niet gekende regel overtreden? Komt dat niet door de enorme machtsmonopolie van de Staat die ons afschrikt? En wie is die Staat dan?

Kijk voor de handleiding van een volkstribunaal in PDF onder downloads.

Weinig mensen weten, dat het satanisme vandaag de dag aan de basis ligt van het functioneren van onze maatschappij.

Onze samenleving zou in haar huidige vorm niet mogelijk zijn zonder de schijnbaar onzichtbare werking van de satanische rituelen.

Het is ook daarom, dat nagenoeg alle mensen op hooggeplaatste functies erin zijn betrokken, zowel op politiek en religieus vlak als in het bedrijfsleven.

De katholieke kerk is sinds haar oprichting een belangrijk uitvoerend orgaan voor de organisatie van satanisch misbruik en wordt daarvoor op dit moment vervolgd door The International Common Law Court of Justice onder de vleugels van The International Tribunal into Crimes of Church and State http://itccs.org. Maar ook vele koningshuizen zijn er in betrokken, in het bijzonder die van Engeland, Nederland en België.

De 'zin' van satanisme is om de bevolking in haar basis te vernietigen. Dit begint natuurlijk bij onze kinderen. Door de mensen op grootschalige wijze al op zeer jonge leeftijd psychisch te breken, creëer je mensen die willoos zijn, geen eigen identiteit meer hebben en totaal onberekenbaar worden.
Deze satanische handelingen worden meestal op jonge leeftijd gepleegd, vaak onder sterke bedreigingen en met medewerking van kennissen of familieleden. Bovendien wordt er gebruik gemaakt van drogerende middelen, zoals rohypnol, die er voor zorgen dat je je niets meer van het gebeuren herinnert en ook tijdens de handelingen zeer gewillig bent. Door de drogering lijkt het voor jezelf en de medeplichtigen dat je vrijwillig toestemd. Dit maakt het ook later heel lastig voor het slachtoffer om de waarheid onder ogen te zien.

Bij deze satanische handelingen worden de mensen zware conflicten toegebracht, waardoor ze in een of meerdere schizofrene constellaties komen. Hierdoor worden ze op den duur zelf tot dader gemaakt en is de cirkel bijna niet meer te doorbreken. Zij zullen dan zelf deze handelingen weer doorvoeren in hun omgeving of binnen hun familie.

Daarom gaat dit van generatie op generatie. Van 'bovenaf' wordt de motor slechts draaiende gehouden. Satanisme is volledig geïntegreerd in onze moderne samenleving. Hierbij valt georganiseerde pedofilie ook als satanisme, omdat het de grootste leverancier is van slachtoffers.

Binnen de nationale grenzen zijn het de 'officiële" instanties, zoals justitie, zedenpolitie, jeugdzorg, kinderopvang en jeugddetentie die opereren onder bewind van de satanisten (zie Demmink, Robert M., de Zandvoortzaak, deTemse-Medera-lijn en Ben van den Brink).

In deze categorie willen we meer duidelijkheid verschaffen wat nu eigenlijk wet is. Dit meer in de universele zin, zodat het iets duidelijker wordt wat werkelijk bindend voor ons mensen is. Er worden een aantal juridisch begrippen behandeld, die in zijn algemeenheid gelden. Voor specifieke nationale wetgeving verwijzen we naar de menu's van die landen.